شمیران، مرکز گردشگری تهران

اگربخواهید در تهران این کلان شهر پر از برج شلوغی و آشفتگی روزی را به گردش بگذرانید ودر این گردش تاریخ فرهنگ هنر و طبیعت را جستجو کنید شاید هیچ کجا بهتر از مناطق شمالی آن نباشد، منطقه‌ای که تا چندی پیشتر جدای از تهران فعلی و ییلاقی  برای دارالخلافه نشینهای تهرانی بود. منطقه‌ای که به نام شمرون خوانده می‌شود و هنوز هم ساکنان امروزی آن ترجیح می دهند سکونتگاه خود رابه همین نام بخوانند. با پایتخت شدن تهران در زمان آقا محمد خان قاجار دامنه‌های البرز که با اندکی فاصله در شمال این پایتخت تازه قرار داشت مورد توجه قرار گرفت و زمین‌های آن هر کدام باغی شد برای ییلاق و تفرج تابستانی شاهان، شاهزادگان و رجال سیاسی  دربار قاجار تا از فرار گرمای سخت تابستان به خنکای این مناطق و باغ‌هایش پناه آورند و شمیران منطقه‌ای شد بر بلندای تهران با باغهایی که هر کدام از اتفاقی، یا سرشناسی صاحب ملکی، بر خود نامی گرفت و محله‌های تازه با نام‌های تازه پدید آمدند، اما با بزرگ شدن تهران، دیگر منطقه‌ای جدا نبود و این ابر شهر غول آسا شمیران را در خود گرفت تا باغهایش را کوچک کند و برج‌های مدرن را درآن شکل دهد. با همۀ این گسترش و دگرگونی هنوز هم ییلاق دیروز فرصت‌هایی برای گردشی استثنایی در خود دارد، حالا که خیابان‌ها افزونتر شده اند و با تکه کردن محله‌ها مسافران تازه‌ای را به این منطقه کشانده‌اند، هنوز هم با شنیدن نام‌هایی که بر زبان شمیران نشینان جاری است می‌توان نشانه‌هایی از تاریخ شنید و اگر اهلش بود سفری با نامها در پیش گرفته و پیشینۀ آنها را از گذر غبار گرفتۀ زمان بیرون کشید و به تماشای یادگاری‌های بازماندۀ تاریخی - طبیعی آن نشست.
برای رسیدن به شمیران از راههای مختلفی می‌توان پیش آمد همچون خیابان ولیعصر [عج] یا بزرگراه چمران و یا جاده قدیم شمیران که نام امروزی آن خیابان شهید دکتر علی شریعتی است. این همان جاده قدیمی است که امتداد آن در زمان قاجار، دارالخلافه را به این منطقه وصل می‌نموده است و هنوز هم خیلی‌ها دوست دارند آنرا جاده قدیم بخوانند. هر سه این راهها به میدان تجریش ختم می شود، میدانی که مرکز شمیران امروزی است.
تجریش در قدیم پلی آجری و باریک بر روی رودخانۀ دربند داشته که بعدها با گسترش این منطقه، این پل خراب شد و میدان قدس فعلی بنا گردید، هنوز هم نام میدان (سر پل) را می‌توانید از زبان رهگذران بسیاری در این منطقه بشنوید. علاقمندان در این منطقه می‌توانند از بازار قدیم و تکیۀ آن دیدن نمایند ویا به دیدن بارگاه زیبای امامزاده صالح (ع) بروند. اگر علاقمند به طبیعت کوهستانی هستید می توانید از تجریش را ه شمال را در پیش گیرید و به سمت در بند بروید. در بند دهکده‌ای بسیار قدیمی است که از شمال به کوههای توچال و ده پس قلعه متصل می‌شود، رودخانۀ پس قلعه از وسط دربند می گذرد. منزل پسران فتحعلی شاه قاجار در همین منطقه بوده است که ظاهرا از ترس آزار واذیت محمد شاه از آنجا گریخته‌اند.
از دورۀ قاجار ساختمانی به نام (عمارت نهارخوری) در بند دایر بوده است. گفته شده است که مهمانخانۀ دربند نخستین مهمانخانه در ایران بود که امکانات پذیرایی از شخصیت‌های خارجی درآن فراهم شده است.
تنوع رستورانها و باغچه‌های تفریحی ایجاد شده در مسیر بالا رفتن کوههای دربند فرصت تفریحی ویژه ای را برای علاقمندان فراهم کرده است.
یکی از معروفترین مکان های شمیران، ظهیرالدوله است که مدفن علی خان ظهیرالدوله داماد ناصرالدین شاه و وزیر تشریفات وی است. ظهیرالدوله مدتی حاکم تهران و موسس انجمن اخوت و از طرفداران مشروطه بود. پس از دفن  ظهیرالدوله در آن قبرستان به مقبره جمعی از هنرمندان و بزرگان علم وادب تبدیل شد. ملک الشعرای بهار، رشید یاسمی، رهی معیری، حبیب سماعی، درویش خان و جمعی دیگر از هنرمندان در ظهیرالدوله مدفون هستند.
و اما مجموعه فرهنگی تاریخی سعدآباد که در پهنه پر طراوت کوهپایه های توچال و دره سرسبز دربند و در بخش  دل انگیزی از شمال شهر تهران با مساحتی حدود صد و ده هکتار قرار گرفته است. اگر علاقمند دیدن آثار هنرمندان هستید می توانید به موزۀ هنرهای زیبا موزۀ آبکار، موزۀ بهزاد، موزۀ فرشچیان، موزۀ میرعماد و موزۀ هنر ملل و یا اگر دوست دارید فرهنگ عامه مردم ایران را تماشا کنید به موزۀ مردم شناسی و برای تماشای تاریخ نظامی و یا آثار مربوط به آب به موزه‌های نظامی و آب مراجعه کنید و اگر می‌خواهید کاخ ببینید می‌توانید به تماشای کاخهای ملت و سبز بروید. راستی در بازدید مجموعۀ سعد آباد موزۀ برادران امیدوار این سیاحان ایرانی را فراموش نکنید. در بازگشت از سعد آباد می توانید از محله یا خیابان زعفرانیه راه به پایین بگیرید و در عبور از این مسیر به تماشای تماشاگه زمان بروید. تماشاگه زمان موزه ایست که در یکی از خانه‌های قدیمی منطقه شکل گرفته و مجموعه ای از آثار سنجش زمان در ادوار مختلف را به تماشا گذاشته است. وقتی زعفرانیه را در امتداد خیابان ولیعصر به پایان برسانید، بقایای قدیمی باغ فردوس در برابر شما قرار دارد. اگر دوست دارید سفری با کاروان یک صد ساله سینمای ایران داشته باشید و فیلم های قدیمی و آغازین این راه و هنرمندان به یاد ماندنی آن را به یاد آورید می توانید پای به این باغ بگذارید.
در امتداد خیابان ولیعصر به تجریش، کمی این سوتر در منطقۀ مقصود بیک خانۀ قدیمی دکتر حسابی قرار دارد که به موزۀ این دانشمند فرزانه تبدیل شده است.
در همان حوالی موزه موسیقی نیز میزبان علاقه مندان است. این موزه در ۲۲ آبان سال ۱۳۸۸ با حضور بزرگان موسیقی افتتاح شده و بخش‌های مختلفی را در برمی‌گیرد. سازهای بادی، زهی، نواحی و کوبه‌ای در این مجموعه گنجانده شده‌اند. همچنین آرشیو آواها و نواهای ایرانی، کتابخانه کتاب‌های ادبی و موسیقی، اتاق صوتی و کارگاه ساخت و مرمت سازهای ایرانی از جمله بخش‌های دیگر این موزه است.
باغ موزه هنر ایرانی با متراژی کمتر از یک هکتار در منطقه الهیه تهران واقع شده و از لحاظ معماری مربوط به دوره پهلوی اول است .
در دوران پهلوی ماکتهایی به سفارش ایران به مناسبت جشن های 2500 ساله در دهه چهل به کشور ایتالیا سفارش داده شد که هیچ گاه مورد استفاده قرار نگرفت . جنس ماکت ها از بتن می باشد و تزئینات پنجره ها با رزین و پلی استر است . نقاشی ماکت های هشت بهشت، چهل ستون و شمس العماره نیز با رنگ روغن است . ماکت های آثار تاریخی ایران شامل هشت بهشت، چهل ستون، گنبدقابوس، شمس العماره، سی و سه پل، کاروانسرای مهیار، باغ فین، نقش رستم، برج آزادی، برج میلاد، مقبره دانیال نبی، کلیسا و گنبد سلطانیه می باشد .
قسمت های فعلی باغ عبارت است از : نگارخانه، پخش فیلم، کارگاه های هنری، فروشگاه محصولات فرهنگی و ارائه آثار حجمی مجسمه سازان ایران .
از سویی دیگر طبیعت زیبا و خیره کننده و چشم اندازهای دلنشین این منطقه وجود چشمه ها، رودها، آبشارها، سدهای «لتیان » و «لار» و کوهستان های مرتفع پوشیده از برف، بستری مناسب را برای تبدیل این منطقه به گردشگاهی با ظرفیتهای منطقه ای و بلکه بین المللی فراهم نموده است. پیست « شمشک » ، پیست « دربندسر» و پیست بین المللی اسکی « دیزین » از جمله مکان های تفریحی در فصل سرد است.